Logo
piątek, 24 listopada 2017
św. męcz. Wiktora i Stefanidy
Znajdujesz się na: Strona główna
Katedra św. Mikołaja przywitała Relikwie św. Nektariusza z Eginy

Katedra św. Mikołaja przywitała Relikwie św. Nektariusza z Eginy

18 listopada w godzinach popołudniowych przybyły do białostockiej Katedry św. Mikołaja Relikwie św. Nektariusza z Eginy. Licznie zebrani wierni mogli uczestniczyć w akatyście ku czci św. Cudotwórcy, który sprawowany był pod przewodnictwem JE Najprzewielebniejszego Arcybiskupa Białostockiego i Gdańskiego Jakuba. Bezpośrednio po akatyście sprawowany był molebien, podczas którego wznoszone były modlitwy za wszystkich, którzy dzięki orędownictwu św. Nektariusza, oczekują Bożego miłosierdzia oraz Bożej pomocy.19 listopada już od samego rana białostocka Katedra wypełniona była wiernymi, pragnącymi oddać cześć św. Nektariuszowi. Tuż po Boskiej Liturgii, delegacja greckiej Cerkwi udała się z Relikwiami do Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Białymstoku. Tam że mali pacjenci oraz zdumiewająco duża ilość personelu medycznego miała okazję pomodlić sie w szpitalnej kaplicy.    protodiakon Wiaczesław Perek   fotoreportaż (kliknij tutaj) videoreportaż (kliknij tutaj)

Relikwie św. Nektariusza w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku

Relikwie św. Nektariusza w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku

17 listopada z błogosławieństwa JE Najprzewielebniejszego Metropolity Ydry i Eginy Efrema (Prawosławna Cerkiew Grecji) przybyły do Polski relikwie św. Nektariusza Cudotwórcy z Eginy. 18 listopada wieczorem, uroczyście przywitane zostały w na terenie diecezji białostocko – gdańskiej w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku. Uroczystemu nabożeństwu Całonocnego czuwania przewodniczył JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański Jakub. W nabożeństwie uczestniczyli także JE Najprzewielebniejsi Biskupi: Mesaoryjski Grzegorz (Prawosławna Cerkiew Cypru) oraz Biskup Supraski Andrzej.Relikwiarz z prawicą św. Nektariusza spoczywał w świątyni na osiedlu Słoneczny Stok przez całą dobę. Jeszcze tego samego wieczoru sprawowany był śpiewany akatyst ku czci Świętego w j.polskim. Podczas nabożeństwa wszyscy wierni mieli okazję oddać cześć świętemu.19 listopada w XXIV Niedzielę po święcie Pięćdziesiątnicy Arcybiskup sprawował Boską Liturgię również w cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego. Podczas nabożeństwa udzielił święceń kapłańskich diakonowi Mateuszowi Kiczko. Po zakończonej Liturgii odprawione zostało krótkie nabożeństwo – molebien przed Relikwiami św. CudotwórcyPrzewodniczący delegacji greckiej Cerkwi Archimandryta Amfilochiusz wyraził ogromną wdzięczność za wspólną modlitwę. Grecki duchowny był pozytywnie zaskoczony siłą wiary, ale także pobożnością oraz miłością, jaką darzą mieszkańcy Białegostoku świętego z tak odległej Grecji. Proboszcz parafii Zmartwychwstania Pańskiego ks. prot. Marek Ławreszuk przekazując serdeczne pozdrowienia Metropolicie Serafimowi prosił o przekazanie na jego ręce biskupiej Panagii. Ks. Marek, wyrażając wdzięczność swoja oraz swoich parafian podarował także krzyże napierśne członkom greckiej delegacji.Cząsteczka Relikwii Cudotwórcy z Eginy pozostawiona została w parafii Zmartwychwstania Pańskiego. W niedalekiej przyszłości umieszczona zostanie w ikonie świętego, która stanie w nawie głównej świątyni.    Św. Nektariusz - Anastasios Kefalas - urodził się 1 października 1846 r. w Silivrii Frakijskiej, znajdującej się niedaleko od Konstantynopola, w ubogiej rodzinie Dimosa i Marii Kefalas. Młody Anastasios posiadał sześcioro rodzeństwa. Po ukończeniu czternastego roku życia opuścił dom rodziny i udał się do Konstantynopola w celu kontynuowania nauki. Żył w trudnych warunkach. Aby móc kształcić się wieczorami pracował w fabryce papierosów, gdzie wkładał do paczek spisane wcześniej na małych kawałkach papieru krótkie sentencje Świętych Ojców. W 1866 r., po ukończeniu nauki, święty udał się na wyspę Chios gdzie przez siedem lat pracował jako nauczyciel. W chwilach wolnych od pracy i codziennych obowiązków oddawał się ascezie i modlitwie. Po ukończeniu trzydziestego roku życia przyjął w miejscowym monasterze Świętych Ojców postrzyżyny mnisze otrzymując imię Łazarz. Następnie 15 stycznia 1877 r. przyjął święcenia diakońskie, podczas których otrzymał imię Nektariusz.Dzięki pomocy patriarchy aleksandryjskiego w latach 1881 – 1885 kontynuował naukę na teologicznym fakultecie Uniwersytetu Ateńskiego. Po zakończeniu nauki udał się do Aleksandrii gdzie patriarcha Sofroniusz udzielił mu święceń kapłańskich i następnie wysłał do posługi przy cerkwi św. Mikołaja w Kairze. Św. Nektariusz w pełni oddał się swej kapłańskiej posłudze: organizował życie parafialne, odwiedzał chorych, organizował remonty licznych cerkwi. W uznaniu jego wiedzy i zdolności organizacyjnych został 15 stycznia 1889 r. wyświęcony na biskupa. Św. Nektariusz został mianowany metropolitą Pentapolis. Po roku biskup Nektariusz był zmuszony do opuszczenia swej katedry na skutek intryg miejscowego duchowieństwa. Energicznego i niezwykle zaradnego biskupa posądzono o chęć przejęcia patriarszego tronu. Latem 1890 r. św. Nektariusz został zmuszony do opuszczenia Egiptu.Kolejne cztery lata były bardzo trudnym okresem życia dla świętego. Okryty złą sławą biskup otrzymał od Synodu Greckiej Cerkwi jedynie prawo głoszenia kazań. Pozostawiony nawet bez parafii biskup był praktycznie pozostawiony bez środków do życia. Sytuacja zmieniła się w 1894 r. gdy został mianowany wykładowcą jednej z ateńskich szkół teologicznych. Święty zajął się również wydawaniem publikacji, które uzyskały szeroki rozgłos. Zgodnie z relacjami współczesnych Nektariuszowi ludzi przez cały ten czas święty każdą wolną chwilę poświęcał modlitwie, szczególnie wieczory i noce. Skupiał wokół siebie wielu ludzi, których prowadził duchowo. W 1907 r. część kobiet, którymi opiekował się wyraziła chęć poświęcenia się życiu monastycznemu. Wydarzenie to zainspirowało świętego do założenia żeńskiego klasztoru. Po licznych poszukiwaniach odpowiedniego miejsca wybrał wyspę Egina. Monaster został poświęcony Trójcy Świętej. W 1908 r. św. Nektariusz zrezygnował z życia uniwersyteckiego i sam osiadł na Eginie gdzie poświęcił się organizowaniu monasteru i pracy nad kolejnymi publikacjami. Jeszcze za życia zyskał sławę cudotwórcy i jasnowidza, do którego udawały się rzesze wiernych z całej Grecji.Św. Nektariusz zmarł w 1920 r. i został pochowany na terenie monasteru. Gdy po ponad ćwierć wieku otwarto jego grób, okazało się, że jego ciało nie uległo rozkładowi. Według świadków z grobu wydzielał się cudowny zapach. Jednak gdy relikwie przeniesiono 2 września 1953 r. z grobu do cerkwi okazało się, że z ciała pozostały jedynie kości. Sens tego zajścia wytłumaczył święty objawiając się jednemu młodzieńcowi. Zgodnie z jego słowami Bóg dopuścił do rozkładu relikwii, aby jego kości mogły rozprzestrzenić się po całym świecie, gdziekolwiek tylko będzie znajdować się poświęcona mu cerkiew. Obecnie święte relikwie znajdują się w monasterze Świętej Trójcy na Eginie. Kanonizacja św. Nektariusza odbyła się w Konstantynopolu w 20 kwietnia 1961 r. protodiakon Wiaczesław Perek fotoreportaż (kliknij tutaj)   życiorys św. Nektariusza za www.saki.pl

Święcenia kapłańskie diakona Mateusza Kiczko

Święcenia kapłańskie diakona Mateusza Kiczko

19 listopada w XXIV Niedzielę po święcie Pięćdziesiątnicy, JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański Jakub odprawił Boską Liturgię w cerkwi Zmawrtwychwstania Pańskiego w Białymstoku. Podczas Liturgii Władyka Jakub udzielił święceń kapłańskich diakonowi Mateuszowi Kiczko.  Ks. Mateusz Kiczko urodził się 20 lipca 1991 r. w Białymstoku w rodzinie Ireneusza i Krystyny z domu Fionik. Wraz z otrzymaniem świadectwa dojrzałości wstąpił do Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, które ukończył broniąc pracę licencjacką pt. „Podstawy teologiczno- moralnej refleksji nad karą śmierci”. Po ukończeniu seminarium rozpoczął naukę w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej pełniąc równolegle obowiązki psalmisty parafii w Piotrkowie Trybunalskim. Od 1 marca 2015 r. jest psalmistą w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku. 6 września 2015 r. wstąpił w związek małżeński z Katarzyną Nikołajuk. 16 listopada 2015 r. z rąk Arcybiskupa Jakuba otrzymał święcenia diakońskie. Od wiosny 2017 r. jest dyrektorem diecezjalnego radio Orthodoxia.     protodiakon Wiaczesław Perek fotoreportaż (kliknij tutaj) videoreportaż (kliknij tutaj)

Kolejny etap budowy dzwonnicy cerkwi św. Jerzego w Białymstoku

Kolejny etap budowy dzwonnicy cerkwi św. Jerzego w Białymstoku

17 listopada w parafii św. Jerzego w Białymstoku dobiegł końca kolejny etap budowy cerkiewnej dzwonnicy. Czternastotonowa konstrukcja wieży dzwonnicy usadowiona została na bębnie dzwonnicy. W przyszłości konstrukcja zostanie zwieńczona kopułą podobną do tych, które już upiększają świątynię. Będzie to jednocześnie ostatni etap prac budowlanych cerkwi św. Wielkiego Męczennika Jerzego Zwycięzcy na białostockim osiedlu Nowe Miasto.  Więcej na temat życia parafii św. Jerzego na stronie http://parafia-swietego-jerzego.pl/ protodiakon Wiaczesław Perek fotoreportaż (kliknij tutaj)  videoreportaż (kliknij tutaj)

Konsultacje duchowieństwa diecezji białostocko - gdańskiej

Konsultacje duchowieństwa diecezji białostocko - gdańskiej

17 listopada w Centrum Kultury Prawosławnej w Białymstoku odbyły się konsultacje duchowieństwa Prawosławnej Diecezji Białostocko – Gdańskiej. Spotkaniu przewodniczył JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański Jakub. W zebraniu uczestniczył także JE Najprzewielebniejszy Biskup Supraski Andrzej. Bezpośrednio po przywitaniu przez Arcybiskupa Jakuba przybyłego na konsultacje duchowieństwa, podsumowanie działalności przedstawili dziekani poszczególnych dekanatów: białostockiego ks. mitrat Jerzy Boreczko, gdańskiego ks. prot. Dariusz Jóźwik, gródeckiego ks. mitrat Jan Jaroszuk, sokólskiego ks. mitrat Włodzimierz Misiejuk i olsztyńskiego ks. prot. Jarosław Jaszczuk. Podczas konsultacji poruszone zostały bieżące problemy poszczególnych parafii. Omówiono działalność komisji diecezjalnych ds. wydawnictw, tekstów liturgicznych i tłumaczeń oraz młodzieży. Zebrani w auli Centrum Kultury Prawosławnej mieli także okazję wysłuchać sprawozdania z działalności rady programowej diecezjalnego radio Orthodoxia. Arcybiskup Jakub podsumowując spotkanie podkreślił że mijajacy rok był bogaty w wydarzenia które zostaną zapisane w historii diecezji. Do tych szczególnych hierarcha zaliczył m.in. poświęcenie krzyża na cerkwi św. męcz. Grzegorza w Białymstoku, poświęcenie kamienia węgielnego pod cerkiew św. Jana Teologa w Białymstoku, wyświęcenie cerkwi św. Jana Teologa w Supraślu oraz św. Jerzego w Białymstoku. Szczególnym wydarzeniem zdaniem Władyki była także pierwsza w historii diecezji chirotonia biskupia Władyki Andrzeja, która odbywał się we wrześniu tego roku w Białymstoku.  Na zakończenie konsultacji Arcybiskup Jakub odznaczył za zasługi dla Cerkwi, orderem św. Cyryla i Metodego proboszcza parafii św. Jana Teologa w Dąbrowie Białostockiej ks. prot. Mikołaja Dejneko. protodiakon Wiaczesław Perek fotoreportaż (kliknij tutaj)

Witamy na oficjalnej stronie Prawosławnej Diecezji Białostocko - Gdańskiej

Abp Jakub i Bp Andrzej

JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański JAKUB (Kostiuczuk),

urodził się 22 października 1966 r. w Narwi. Ukończył Technikum Elektryczne w Białymstoku. Pracował potem w Białymstoku jako elektryk. W 1987 r. wstąpił do Monasteru Zwiastowania Bogurodzicy w Supraślu, gdzie przyjął pierwsze postrzyżyny zakonne i otrzymał z rąk JE Najprzewielebniejszego Arcybiskupa Białostockiego i Gdańskiego święcenia diakońskie. W tym samym roku rozpoczął studia w Moskiewskiej Akademii Teologicznej w Siergijew Posadie , gdzie w 1992 r. obronił pracę magisterską.

Przeczytaj całą biografię

Biskupi i historia diecezji

Kościół prawosławny na północnej białostocczyźnie ma wielowiekową tradycję. Świadczą o tym historię poszczególnych parafii i monasterów. Jednym z najbardziej znaczących wydarzeń było powstanie monasteru w Supraslu w 1500 r., który wywarł duży wpływ na rozwój religijny i narodowiściowy mieszkanców białostocczyzny. W XVI w. powstają także  parafie w: Gródku,  Krynkach, Topilcu, Topolanach, Jałówce, Zabłudowie, Choroszczy, Sokółce, Wasilkowie na dzisiejszym białostockim osiedlu Dojlidy.

więcej