Logo
piątek, 28 sierpnia 2015
Zaśniecie Przenajświętszej Bogurodzicy
Znajdujesz się na: Strona główna
Odszedł prof. Andrzej Łapko

Odszedł prof. Andrzej Łapko

Wczoraj po długiej chorobie w wieku 65 lat zmarł prof. Andrzej Łapko, były wieloletni Przewodniczący Bractwa Świętych Cyryla i Metodego, działacz na rzecz Cerkwi, profesor Politechniki Białostockiej. Profesor Andrzej Łapko był przewodniczącym Zarządu Głównego Bractwa Świętych Cyryla i Metodego w latach 2003-2014. Był także nauczycielem akademickim i kierownikiem Katedry Konstrukcji Budowlanych na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Białostockiej. Ponadto zajmował także stanowskio przewodniczącego Komitetu Nauki Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa oraz członka Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN. Pełnił także obowiązki  eksperta Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Profesor był autorem 190 publikacji a także 6 książek. Za swą działalność wydawniczą uzyskał nagrodę książkową MNiSZW oraz dwukrotnie nagrodę Ministra Infrastruktury. W swoim dorobku naukowym i zawodowym miał kierownictwo kilku wieloletnich projektów badawczych (grantów), a także autorstwo i współautorstwo projektów konstrukcyjnych oraz licznych ekspertyz budowlanych. Andrzej Łapko był również  jednym z pomysłodawców powstania prawosławnej szkoły im. św. Cyryla i Metodego w Białymstoku oraz współfundatorem Fundacji „Oikonomos”. Za swoją pracę na rzecz Cerkwi prof. Łapko był wielokrotnie nagradzany, m.in. 2014 r. orderem św. Marii Magdaleny II stopnia z ozdobami oraz orderem św. Równym Apostołom Cyryla i Metodego. Boska Liturgia oraz obrzęd pogrzebu prof. Andrzej Łapko odbędzie 27 sierpnia o godz. 9:00 w cerkwi pw. Hagia Sophia w Białymstoku. Nabożeństwom przewodniczyć będzie JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański Jakub. 26 sierpnia o godz. 17:00, również w cerkwi pw. Hagia Sophia, odprawiona zostanie panichida.  diakon Wiaczesław Perek

Święcenia diakońskie

Święcenia diakońskie

23 sierpnia JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański Jakub odprawił Boską Liturgię w Katedrze pw. św. Mikołaja Cudotwórcy w Białymstoku. podczas nabożeństwa Arcybiskup Jakub udzielił święceń diakońskich Dawidowi Bartoszukowi. Ks. diakon Dawid Bartoszuk urodził się 15 marca 1991 r. w Bielsku Podlaskim. Po ukończeniu edukacji w VIII LO w Białymstoku kontynuował edukację w Prawosławnym Seminarium Duchownym w Warszawie, które ukończył w 2013 r. Obecnie jest studentem ostatniego roku Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. 31 lipca wstąpił w Związek małżeński z Ewą Pyłkowską. diakon Wiaczesław Perek fotoreportaż (kliknij tutaj) videoreportaż (kliknij tutaj)

Relikwie św. Spirydona Biskupa Tremituntu w Białymstoku

Relikwie św. Spirydona Biskupa Tremituntu w Białymstoku

W dniach 20 – 22  sierpnia na terenie Prawosławnej Diecezji Białostocko – Gdańskiej przebywały Relikwie św. Spirydona Biskupa Tremituntu. Relikwiom towarzyszyła delegacja Greckiej Cerkwi Prawosławnej na czele z Archimandrytą Justynem – proboszczem katedry pw. św. Spirydona na greckiej wyspie Korfu.  20 września Relikwie przybyły do Żeńskiego Monasteru Narodzenia Bogurodzicy w Zwierkach, gdzie odbyło się nabożeństwo Całonocnego czuwania. W godzinach wieczornych, Relikwie powitane zostały na placu przed białostocką Katedrą pw. św. Mikołaja Cudotwórcy przez  JE Najprzewielebniejszego  Arcybiskupa Białostockiego i Gdańskiego Jakuba  oraz licznie zgromadzonych duchownych i wiernych. Po nabożeństwie dziękczynnym ku czci św. Spirydona Arcybiskup Jakub w okolicznościowym  słowie skierowanym do wiernych, przypomniał żywot Świętego podkreślając jego rolę w epoce wczesnego chrześcijaństwa. Tego samego wieczoru sprawowane były jeszcze w Katedrze dwa śpiewane akatystu ku czci św. Hierarchy. 21 września sprawowane były dwie Boskie Liturgie- poranna o 5:30 oraz 9:00, której przewodniczył Władyka Jakub. Wierni mogli przez cały czas przychodzić do cerkwi, aby oddać cześć Relikwiom. Tego samego dnia delegacja greckiej Cerkwi udała się do Męskiego Monasteru Zwiastowania w Supraślu. Tam też Relikwie przebywały przez całą noc, po czym udały się w drogę powrotną do Grecji.  diakon Wiaczesław Perek fotoreportaż (kliknij tutaj) videoreportaż (kliknij tutaj)

Uroczystości parafialne w Jacznie

Uroczystości parafialne w Jacznie

2 sierpnia w dniu modlitewnej pamięci św. pror. Eliasza, JE Najprzewielebniejszy Biskup Supraski Grzegorz odprawił Boską Liturgię w cerkwi pw. Zmartwychwstania Pańskiego. Podczas Liturgii Władyka Grzegorz nagrodził proboszcza tamtejszej parafii ks. Piotra Omelczuka prawem noszenia nabiedrennika. Ponadto Władyka wręczył Listy pochwalne zasłużonym parafianom: Klarze Giedź, Janowi Kulmaczowi, Janowi Leszczyńskiemu, Mirosławowi Lewko, Wiesławowi Matys oraz Janowi Żemajduk. diakon Wiaczesław Perek fotoreportaż Adama Matyszczyka (kliknij tutaj)

500 – lecie parafii pw. św. pror. Eliasza w Białymstoku.

500 – lecie parafii pw. św. pror. Eliasza w Białymstoku.

2 sierpnia w dniu modlitewnej pamięci św. pror. Eliasza, JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański Jakub odprawił Boską Liturgię w cerkwi pw. św. Eliasza na białostockim osiedlu Dojlidy. Nabożeństwu przewodniczył JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Lubelski i Chełmski Abel. Z okazji jubileuszu parafii Władyka Jakub odznaczył za zasługi dla Cerkwi Orderem św. Marii Magdaleny III stopnia Sławomira Jurczuka oraz Eugeniusza Kostiuczuka, a Listami Pochwalnymi: chór parafialny, młodzieżowy i dziecięcy oraz Andrzeja Ignaciuka.  Po zakończonym nabożeństwie Arcybiskup Jakub poświęcił nowe dzwony oraz tablicę pamiątkową dedykowaną ks. mitratowi Aleksandrowi Tomkowidowi, wieloletniemu proboszczowi tamtejszej parafii. Historia parafia Cerkiew prawosławna Św. Proroka Eliasza w Dojlidach była pierwszą świątynią na obszarze dzisiejszego Białegostoku. Parafia Prawosławna pw. św. Proroka Eliasza na białostockim osiedlu Dojlidy ufundowana została w obrębie dóbr białostockich prawosławnego magnata Grzegorza Chodkiewicza, hetmana Wielkiego Księstwa Litewskiego. Grzegorz Chodkiewicz 21 czerwca 1571 roku nadał duchownemu dojlidzkiemu Kuźmie Dymitrowiczowi włókę ziemi i dziesięcinę ze wsi Krywlany. Chodkiewicze byli fundatorami licznych cerkwi wokół dóbr białostockich: w Topilcu, Fastach, Baciutach, Zabłudowie oraz znanego monasteru supraskiego. Parafię dojlidzką powołano do obsługi mieszkańców dworu dojlidzkiego i okolicznych dóbr. W 1628 r. proboszczem parafii był Hrehory Czerniewski, który „według dawnego prawa i posesji swej przy tej cerkwi wolno trzyma zaścianek z pola od rzeki Doylidy, która pole dwór idzie, aż do rzeczki Białegostoku, która idzie od wsi Doynowy. Na tymże zaścianku cerkiew z dzwonnicą, budowanie jego, ogrody i sianożęć”. Cerkiew dojlidzka pierwotnie została poświęcona pod wezwaniem Narodzenia NMP i św. Proroka Eliasza. Dobra Dojlidy w 1598 r. zostały sprzedane przez córkę Grzegorza Chodkiewicza, Annę - Fiodorowi Massalskiemu, właścicielowi Puszczy Narewskiej i Lewkowa Starego. Po nim Dojlidy, stanowiące część dóbr zabłudowskich, trafiły do Sapiehów a następnie do Radziwiłłów. Na początku lat dwudziestych XVII w. Radziwiłłowie zbudowali prawosławnej społeczności Dojlid nową świątynię. Cerkiew tę ufundował hetman polny Wielkiego Księstwa Litewskiego Krzysztof Radziwiłł (1615-1640) na miejscu pierwszej wzniesionej przez Grzegorza Chodkiewicza.   W latach 1698-1808 Dojlidy należały do rodu Branickich. Z tego okresu posiadamy wiele informacji o parafii dojlidzkiej. W 1711 r. proboszcz dojlidzki Piotr Łobaszewski otrzymał obszerną jurydykę pomiędzy obecnymi ulicami Lipową i Sosnową oraz włókę ziemi w trzech polach. Dodatkowo duchowny dojlidzki otrzymał grunty pomiędzy rzeka Białą a dzisiejszymi ulicami Lipową, Malmeda i Nowy Świat. Na jurydyce Jan Klemens Branicki ufundował 9 lutego 1727 r. cerkiew filialną parafii dojlidzkiej pod wezwaniem św. Mikołaja. Wyposażenie do cerkwi filialnej pozyskano z cerkwi św. Mikołaja w Tykocinie. Prawdopodobnie wówczas trafiła tam jedna z kopii cudownej ikony Matki Bożej Supraskiej znana dziś jako Matka Boża Białostocka. Wikariuszami parafii dojlidzkiej byli wówczas księża Jan Malabrocki i Jakub Dróżbacki. W 1752 r. proboszczem cerkwi dojlidzkiej był ks. Jan Baranowski, „ówczesny posesor cerkwi w mieście i we wsi Dojlidach”. W latach 1769-1792 proboszczem dojlidzkiej parafii był ks. Wasyl Krassowski, a po nim jego syn, Jan Krassowski. Wasylowi Krassowskiemu dziekan podlaski ks. Bazylii Guttorski podczas kolejnej wizytacji z 1776 r. nakazał czynić starania u hetmanowej Izabeli Branickiej o środki na remont świątyni. Z wizytacji parafii dojlidzkiej przeprowadzonej w 1773 r. przez dziekana podlaskiego księdza Bazylego Guttorskiego wynika, że „cerkiew dojlidzka po tytułem Najświętszej Panny Narodzenia i św. Proroka Eliasza fundacji i kolacji dawnej Jaśnie Oświeconych książąt Radziwiłłów, teraz ad praesens J. O. Książąt Branickich, drewniana, gontem kryta, ruinie podlega, z kopułą i krzyżem żelaznym, nad wielkim ołtarzem druga kopułka z krzyżem żelaznym”. Opis cerkwi odnosi się do świątyni, która została wybudowana w latach dwudziestych XVII wieku.Kolejna wizytacja parafii dojlidzkiej z 1788 r. nie wspomina nic o złym stanie technicznym świątyni. Wizytacja ta jedynie nadmienia, że cerkiew dojlidzka posiada dwie włóki funduszowe we wsi Dojlidy, a jej filia św. Mikołaja w Białymstoku jedną. Cerkiew pod tytułem Narodzenia Panny Maryi, fundacji starożytnej J. O. Radziwiłłów, w kollacyi ad praesens J. O. Księżnej Branickiej Hetmanowej Koronnej. Przy tej cerkwi jest aktualnym parochem Przewielebny Im. X. Bazyli Krassowski. (…) I tam filia w Białymstoku, do której to filii należy włóka jedna we trzy zmiany. Parafii wsiów 14, domów 77, mężczyzn zdolnych do spowiedzi 121, niezdolnych 55, niewiast zdolnych do spowiedzi 110, niezdolnych 41. Ogółem parafia dojlidzka liczyła 14 wsi. Z powyższego wynika, że budowa cerkwi św. Mikołaja nie była podyktowana złym stanem technicznym cerkwi dojlidzkiej, a potrzebami religijnymi mieszkańców Białegostoku. W końcu XVIII wieku coraz większego znaczenia wraz z rozwojem Białegostoku nabierała cerkiew filialna parafii dojlidzkiej – św. Mikołaja. Dokładny opis parafii dojlidzkiej znajdujemy w wizytacji przeprowadzonej przez księdza Leona Krasowskiego 25 listopada 1804 r. Według tej wizytacji do parafii dojlidzkiej należały wsie: Ogrodniczki, Nowodworze, Ciasne, Karakule, Sobolewo, Kuriany, Kamionka, Skribicze, Solniki, Dojlidy, Ogrodniczki Dojlidzkie, Olmonty, Horodniany, Zawady, Krywany, Usowicze, Bagnówka, Skorupy, Pieczurki, Sowlany, Sobolewka, Wojnowa, Trakt Hetmański, Korolowy Most i miasto Białystok. Do parafii przynależało zdolnych do przyjęcia sakramentów: mężczyzn 226, kobiet 233 – ogółem 459. Wizytacja opisuje również szczegółowo cerkiew dojlidzką. W 1858 r. przygotowany został gruntowny projekt przebudowy XVII – wiecznej świątyni. W 1894 r. cerkiew dojlidzka była zaliczana do najstarszych świątyń prawosławnych funkcjonujących na terenie eparchii litewskiej. W tymże roku cerkiew oszalowano zewnętrznie i wewnętrznie, pomalowano, wykonano nowy ikonostas i kopułę, a całość obiektu otoczono ogrodzeniem. Odnowiona świątynia została poświęcona 20 lipca 1894 r. przed ks. dziekana białostockiego Pawła Zielińskiego. W 1897 r. przy cerkwi założono szpital, przytułek dla sierot i wdów oraz szkołę parafialną. Na początku II Rzeczypospolitej władze państwowe nie zezwoliły na funkcjonowanie parafii prawosławnej w Dojlidach, a mająca ponad trzysta lat cerkiew została rozebrana. Dom parafialny i uposażenie ziemskie prawosławnej parafii dojlidzkiej władze przekazały parafii rzymskokatolickiej. Wierni dojlidzcy zostali przypisani do parafii św. Mikołaja w Białymstoku. W Dojlidach w rękach prawosławnych pozostał tylko cmentarz z pięknym grobowcem rodziny Rydygierów. Taki stan rzeczy utrzymał się do zakończenia II wojny światowej. W 1946 r. ks. Piotr Gutkiewicz przekształcił grobowiec Rydygierów w kaplicę cmentarną i adoptował ją do odprawiania nabożeństw. W wyniku wieloletnich starań metropolity warszawskiego Makarego (Oksijuka) 21 stycznia 1953 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku zgodziło się na restaurację parafii prawosławnej w Dojlidach i wyraziło zgodę na budowę nowej plebani w pobliżu cmentarza. Pierwszym proboszczem odnowionej parafii dojlidzkiej został ks. Mikołaj Pasternacki. Kaplicę rozbudowano do wielkości cerkwi. Kaplicę Rydygierów wkomponowano w część ołtarzową świątyni. Rozbudowa świątyni nastąpiła za probostwa ks. Aleksandra Tomkowida (1953-1979). Nowa cerkiew została poświęcona w 1970 r. pod wezwaniem Świętego Proroka Eliasza. W latach 1979-1993 proboszczem dojlidzkiej parafii był ks. mitrat Aleksy Nesterowicz, a po jego śmierci ks. Mikołaj Borowik. W latach osiemdziesiątych rozbudowano budynki parafialne obok których wzniesiono Żeński Monaster Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Ks. Mikołaj Borowik uporządkował cmentarz, powiększył jego powierzchnię i rozwinął życie religijne na terenie parafii. Przy parafii rozpoczęło swoją działalność bractwo cerkiewne i kiosk cerkiewny. 4 marca 2008 r. zmarł nagle ks. Mikołaj Borowik. W tym też roku obowiązki proboszcza parafii Św. Proroka Eliasza objął ks. Anatol Fiedoruk. diakon Wiaczesław Perek fotoreportaż Tomasza Bortniczuka (kliknij tutaj)  

Witamy na oficjalnej stronie Prawosławnej Diecezji Białostocko - Gdańskiej

Abp Jakub i Bp Grzegorz

JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański JAKUB (Kostiuczuk),

urodził się 22 października 1966 r. w Narwi. Ukończył Technikum Elektryczne w Białymstoku. Pracował potem w Białymstoku jako elektryk. W 1987 r. wstąpił do Monasteru Zwiastowania Bogurodzicy w Supraślu, gdzie przyjął pierwsze postrzyżyny zakonne i otrzymał z rąk JE Najprzewielebniejszego Arcybiskupa Białostockiego i Gdańskiego święcenia diakońskie. W tym samym roku rozpoczął studia w Moskiewskiej Akademii Teologicznej w Siergijew Posadie , gdzie w 1992 r. obronił pracę magisterską.

Przeczytaj całą biografię

Biskupi i historia diecezji

Kościół prawosławny na północnej białostocczyźnie ma wielowiekową tradycję. Świadczą o tym historię poszczególnych parafii i monasterów. Jednym z najbardziej znaczących wydarzeń było powstanie monasteru w Supraslu w 1500 r., który wywarł duży wpływ na rozwój religijny i narodowiściowy mieszkanców białostocczyzny. W XVI w. powstają także  parafie w: Gródku,  Krynkach, Topilcu, Topolanach, Jałówce, Zabłudowie, Choroszczy, Sokółce, Wasilkowie na dzisiejszym białostockim osiedlu Dojlidy.

więcej