Logo
niedziela, 19 listopada 2017
św. Pawła, Patriarchy Konstantynopolitańskiego
Znajdujesz się na: Strona główna»Aktualności»Orędzie Bożonarodzeniowe JE Najprzewielebniejszego Jakuba, Arcybiskupa Białostockiego i Gdańskiego
Aktualności
01-01-2013

Orędzie Bożonarodzeniowe JE Najprzewielebniejszego Jakuba, Arcybiskupa Białostockiego i Gdańskiego

Orędzie Bożonarodzeniowe JE Najprzewielebniejszego Jakuba, Arcybiskupa Białostockiego i Gdańskiego, do Czcigodnego Duchowieństwa, Miłujących Boga Braci i Sióstr Zakonnych, i Wszystkich Wiernych Diecezji Białostocko-Gdańskiej.

 

 

Bracia i Siostry,

W tych dniach ponownie słyszymy w naszych świątyniach i domach pieśni oraz hymny wychwalające Boże Dziecię Chrystusa, Naszego Zbawiciela i Pana. Oznacza to, że liturgicznie przeżywamy Wcielenie Boga, „Który dla nas, ludzi, i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba i wcielił się z Ducha Świętego i Marii Dziewicy i stał się człowiekiem” (Symbol Wiary). Bogate w treść pieśni liturgiczne są oparte przede wszystkim na tekstach Ewangelii, dość dokładnie opisujących moment przyjścia na świat naszego Zbawiciela i Boga. Zwracają one uwagę na wszystkie ważne momenty i wydarzenia towarzyszące Wcieleniu Boga. Teksty liturgiczne, napisane przez wielkich i świętych hymnografów, interpretują i wyjaśniają opisane w Ewangelii wydarzenia, zwracając naszą uwagę na głębokie i mistyczne znaczenie wydarzeń owej Betlejemskiej Nocy. Rzeczywiście, czytając teksty Ewangelii, nie zwracamy często uwagi na znaczenie wielu słów, w których zawarta jest głęboka symbolika i prorocka treść. W tekstach nabożeństw znajdziemy wyjaśnienie wszystkich, nawet najdrobniejszych, elementów ewangelicznej opowieści, zapisanej przez apostołów Mateusza i Łukasza, poszerzając teologiczną wiedzę na temat świętowanego wydarzenia. Znalazły w nich teologiczną interpretację decyzje cesarza Augusta i zamysły Heroda, ale także uboga grota, cudowna gwiazda na niebie i dary Mędrców Wschodu. Znalazło się także miejsce w przepięknej hymnografii dla biednych pastuszków, Starca Józefa, Marii Panny i zastępów Aniołów. Wszystkie te wydarzenia i postacie z ewangelicznej opowieści o narodzeniu Chrystusa mają swoje szczególne miejsce w historii ludzkości, bowiem Wcielenie Boga jest centrum dziejów wszechświata i Boskiego Planu zbawienia ludzkości.

W jakże piękny sposób istotę tego wielkiego wydarzenia sformułował w literackiej formie św. Jan z Damaszku, autor stichery śpiewanej na powieczerzu święta: „Niebo i ziemia niech dzisiaj weselą się radością proroków, aniołowie i ludzie niech tryumfują duchowo, bowiem zrodzony z Dziewicy Bóg w ciele, objawił siebie pogrążonym w ciemnościach i mroku. Przyjęła go grota i żłób, jako głosiciele cudu wystąpili pasterze. Do Betlejem dary przynoszą magowie ze Wschodu, my zaś chwałę chcemy przynieść i niegodnymi ustami głosić słowa aniołów: <<Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój>>. Nadeszło bowiem oczekiwanie narodów i Chrystus przyszedłszy wybawił nas z niewoli wroga”.

W innej sticherze autorstwa św. Germana wyjaśnia się znaczenie przyniesionych darów: „Kiedy Pan Jezus urodził się w Betlejem Judzkim, magowie ze Wschodu przyszli i pokłonili się wcielonemu Bogu, z całego serca otworzyli swoje skarby i złożyli Panu drogocenne dary: oczyszczone złoto jako wiecznemu Królowi, kadzidło jako Bogu wszystkiego, mirrę zaś jako przyszłemu zmarłemu na trzy dni i zarazem nieśmiertelnemu. Przyjdźcie, wszystkie narody, pokłońmy się zrodzonemu na zbawienie dusz naszych”.

 Stichera nabożeństwa wieczornego wskazuje na inny aspekt wcielenia i uczestnictwa w nim całego stworzenia, pośród którego Matka Boża jest darem ludzkości: „Cóż przyniesiemy Tobie, Chryste, za to, że zjawiłeś się na ziemi dla nas jako człowiek. Każde ze stworzonych przez Ciebie stworzeń przynosi Tobie dar wdzięczności: aniołowie pieśń, niebo gwiazdę, magowie dary, pasterze zadziwienie, ziemia grotę, pustynia żłób, my zaś Matkę Dziewicę. Przedwieczny Boże, zmiłuj się nad nami”.

 Uczestnicząc w nabożeństwach Święta Bożego Narodzenia i wsłuchując się w treść tekstów przeżywamy to wielkie wydarzenie w szczególny sposób, poznajemy głębokie i mistyczne znaczenie wszystkich okoliczności towarzyszących Wcieleniu Boga.

 Szkoda jednak, że nie wszyscy przeżywają święta w ten sposób. Wielu widzi w nich jedynie swojego rodzaju „folklor”. Takie podejście dewaluuje i spłyca święto, ogołaca go z wiary jaką niesie w sobie i pozbawia nadziei na przyszłe życie z Panem. Niestety, tego typu świętowanie lansuje współczesny świat. Po to by z czasem zostawić tylko komercję i konsumpcję, likwidując jednocześnie wszelkie elementy chrześcijańskiej wiary i tradycji. Czyni się to pod płaszczykiem politycznej poprawności i równości wszystkich, skrywając oczywiście prawdziwą intencję. Jest nią eliminacja wszystkiego co chrześcijańskie z naszego życia. Nie przeżywając świąt we właściwy sposób - nie doświadczając mistycznego uczestnictwa w Betlejemskiej Grocie - nie będziemy w stanie przeciwstawić się temu antychrześcijańskiemu trendowi i w ostateczności utracimy wszelką wiarę i chrześcijańską nadzieję. Jeśli nie nauczymy i nie zachęcimy naszych dzieci, by zakosztowały prawdziwego przeżywania świat, będą one podatne na wszelką propagandę ogłaszającą chrześcijaństwo mitem, a Chrystusa zmyśloną postacią, i na dodatek zagrażającą współczesnemu pojmowaniu wolnego człowieka. Niestety, przykłady takiego działania mamy już w krajach Zachodniej Europy, gdzie wszystko co chrześcijańskie jest rugowane z życia społecznego.

To na nas spoczywa obowiązek pielęgnacji naszej wiary i głoszenia wszystkim chrześcijańskiego światopoglądu, dzięki któremu każdy odnajdzie cel swojego życia. Tym celem niewątpliwie jest życie wieczne z Chrystusem Panem w Jego Królestwie Niebieskim.

W ten uroczysty i radosny dzień Narodzin Syna Bożego, zmartwieni postawą współczesnej ludzkości i zaniepokojeni perspektywą przyszłych pokoleń, wznieśmy swe gorące modlitwy ku Nowonarodzonemu, aby pomnożył naszą wiarę i nadzieję i wsparł nas Swoją łaską.

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia, pragnę serdecznie pozdrowić: Duchowieństwo, Braci i Siostry Zakonne, młodzież i dzieci i życzyć Wszystkim błogosławionej bożonarodzeniowej radości, nadziei i Bożego błogosławieństwa we wszystkich życiowych poczynaniach.

Nowy Rok 2013 niech będzie rokiem nowej łaski Pańskiej w naszym życiu, w naszej Ojczyźnie i na całym świecie.

 

Łaska Pana Naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z wszystkimi Wami.

 

+ Jakub, Prawosławny Arcybiskup Białostocki i Gdański

 

 Białystok – Gdańsk, Boże Narodzenie 2012.