Logo
sobota, 25 listopada 2017
św. Jana Miłościwego, Patriarchy Aleksandryjskiego
Znajdujesz się na: Strona główna»Aktualności»Arcybiskup Jakub z wizytą w Homlu na Białorusi
Aktualności
02-06-2017

Arcybiskup Jakub z wizytą w Homlu na Białorusi

W dniach 30 – 31 maja JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański Jakub przebywał na zaproszenie JE Najprzewielebniejszego Biskupa Homelskiego i Żłobińskiego Stefana w Homlu na Białorusi. Arcybiskup uczestniczył w uroczystociach 100 - tnej rocznicy śmierci św. Sprawiedliwego Jana Kormiańskiego które miały miejsce w Żeńskim monasterze Opieki Matki Bożej i św. Jana Kormiańskiego w wsi Korma nieopodal Homla.

Głównym punktem wizyty Władyki Jakuba w diecezji Homelskiej, była Boska Liturgia w dwniu 31 maja w dniu święta św. Jana z Kormy. Nabożeństwu przewodniczył Patriarszy Egzarcha Białorusi JE Najprzewielebniejszy Metropolita Miński i Zasławski Paweł. W nabożeństwie uczestniczyli licznie przybyli biskupi z Białorusi, Rosji oraz Ukrainy. Dzień wcześniej Władyka Jakub uczestniczył w nabożeństwie Całoncnego czuwania w cerkwi św. Jana Kormiańskiego w Homlu.

29 maja Władyka Jakub gościł na zaproszenie JE Najprzewielebniejszego Biskupa Bobrujskiego i Buchowskiego Serafima w Bobrujsku. Arcybiskup zapoznał się działalnością tamtejszej diecezji odwiedzając prawosławną szkołę podstawową oraz Prawosławne Centrum Kulturalno- Oświatowe w Bobrujsku.

Święty Jan z Kormy urodził się 8 października 1837 r. we wsi Streszin w rodzinie wiejskiego duchownego Jana Gaszkiewicza. Od wczesnego dzieciństwa młody Jan pomagał ojcu w cerkwi. W wieku 18 lat Jan podjął naukę w Seminarium Duchownym w Mohylewie. Po jego ukończeniu został nauczycielem katechezy w szkółce parafialnej. Tam spotkał przyszłą żonę, Marię - córkę duchownego. Na początku 1862 r. ożenił się i od razu złożył podanie o wyświęcenie na kapłana.

Święcenia otrzymał już 11 lutego tego samego roku i został skierowany do wsi Szerstin. Swą posługę duszpasterską rozpoczął w tamtejszej, cerkwi Narodzenia Matki Bożej. W Szerstinie o. Janowi urodziło się czworo dzieci: trzech synów - Michał, Ignacy i Szymon oraz córka Tatiana. Pod wpływem swego ojca w późniejszym okresie wszystkie w różny sposób były zaangażowane w życie Cerkwi. W 1876 r. kapłan wraz z rodziną przeniósł się na nową parafię do wsi Ogorodni niedaleko Homla. Tutaj w pełni rozwinęły się zarówno jego zdolności duchowe jak i zamiłowanie do pracy. Wiele czasu poświęcił na remont cerkwi i innych budynków parafialnych. Nieustannie praktykował przy tym modlitwę Jezusową. W Ogorodniej Bóg obdarzył małżeństwo kolejnymi dziećmi: córką Anną i synami Platonem i Janem. Po narodzinach ostatniego syna o. Jan udał się w wymarzoną pielgrzymkę do Ławry Kijowsko-Pieczerskiej, która miała w jego życiu przełomowe znaczenie. Miejscowi starcy błogosławili go na prowadzenie życia monastycznego. Kapłan zupełnie zaprzestał jedzenia mięsa, a w środy i piątki ograniczał się do spożywania po wieczornym nabożeństwie prosfory, którą popijał niewielką ilością wody. Podczas wielu lat życia w Ogorodni za pracę władze cerkiewne wielokrotnie nagradzały o. Jana.

W 45 rocznicę pracy duszpasterskiej otrzymał on godność protoprezbitra, a pięć lat później Order Św. Włodzimierza. Wtedy też, w wieku 75 lat, odszedł na emeryturę, przekazując opiekę nad parafią swemu najmłodszemu synowi. Działalność duszpasterska o. Jana była jednym wielkim nawoływaniem ludzi do miłości bliźniego i pokuty. Sam starał się być najlepszym przykładem głoszonej nauki - czym mógł pomagał ubogim, szczególnie wdowom i sierotom, nie posiadając żadnej własności, gorliwie pościł, do końca swych dni mieszkał w należącym do parafii niewielkim, starym domku, długie godziny, szczególnie nocą, spędzał na modlitwie, a jego ulubioną była cicha modlitwa serca - modlitwa Jezusowa. Słowa wypowiadane przez o. Jana miały często charakter proroczy. Przepowiedział m.in. „morze krwi", które rozleje się na Rosję, po śmierci cara Mikołaja II, okoliczności własnej śmierci oraz pośmiertne losy swego ciała. Po śmierci wsławił się też tym, iż przybywający na jego grób wierni, proszący o wstawiennictwo przed Bogiem w swych smutkach i chorobach, często otrzymywali pocieszenie. O. Jan zmarł jesienią 1917 roku.

Lata sowieckiego terroru, drugiej wojny światowej oraz stalinizmu, pomimo zburzenia wszystkich cerkwi w tej częsci guberni Homelskiej, nie zatarły w ludzkiej pamięci obrazu dobrego Ojca Jana. W 1991 r. kiedy nastąpiło odradzanie się Cerkwi w Białorusi, proboszczem parafii w Kormie został hieromnich Stefan (Neszczeret) – obecny biskup Homelski i Żłobiński. On to postanowił odnaleźć miejsce spalonej cerkwi gdzie służyć ks. Jan Guszkiewicz. Podczas prac wykopaliskowych odnaleziona została trumna z nierozłożonym ciałem ks. Jana Guszkiewicza. W roku 1998 Synod Białoroskiej Cerkwi Prawosławnej kanonizował ks. Jan Guszkiewicza. Od tamtej pory miejscem spoczynku jego św. Relikwii jest kormiański monaster Opieki Bogurodzicy.

Nabożeństwa ku czci św. Sprawiedliwego Jana z Kormy sprawowane są także w dwóch białostockich parafiach: Zmartwychwstania Pańskiego oraz św. Jerzego, gdzie znajdują się ikony z cząsteczką jego Relikwii.

Żywot św. Jana Kormiańskiego na podstawie strony parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku http://woskresienska.pl/

protodiakon Wiaczesław Perek


fotoreportaż z uroczystości ku czci św. Jana Kormiańskiego autora oraz za church.by (kliknij tutaj)