Logo
piątek, 20 kwietnia 2018
św. mnicha Serapiona
Znajdujesz się na: Strona główna»Aktualności»Relikwie św. Nektariusza w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku
Aktualności
20-11-2017

Relikwie św. Nektariusza w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku

17 listopada z błogosławieństwa JE Najprzewielebniejszego Metropolity Ydry i Eginy Efrema (Prawosławna Cerkiew Grecji) przybyły do Polski relikwie św. Nektariusza Cudotwórcy z Eginy. 18 listopada wieczorem, uroczyście przywitane zostały w na terenie diecezji białostocko – gdańskiej w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku. Uroczystemu nabożeństwu Całonocnego czuwania przewodniczył JE Najprzewielebniejszy Arcybiskup Białostocki i Gdański Jakub. W nabożeństwie uczestniczyli także JE Najprzewielebniejsi Biskupi: Mesaoryjski Grzegorz (Prawosławna Cerkiew Cypru) oraz Biskup Supraski Andrzej.

Relikwiarz z prawicą św. Nektariusza spoczywał w świątyni na osiedlu Słoneczny Stok przez całą dobę. Jeszcze tego samego wieczoru sprawowany był śpiewany akatyst ku czci Świętego w j.polskim. Podczas nabożeństwa wszyscy wierni mieli okazję oddać cześć świętemu.

19 listopada w XXIV Niedzielę po święcie Pięćdziesiątnicy Arcybiskup sprawował Boską Liturgię również w cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego. Podczas nabożeństwa udzielił święceń kapłańskich diakonowi Mateuszowi Kiczko. Po zakończonej Liturgii odprawione zostało krótkie nabożeństwo – molebien przed Relikwiami św. Cudotwórcy

Przewodniczący delegacji greckiej Cerkwi Archimandryta Amfilochiusz wyraził ogromną wdzięczność za wspólną modlitwę. Grecki duchowny był pozytywnie zaskoczony siłą wiary, ale także pobożnością oraz miłością, jaką darzą mieszkańcy Białegostoku świętego z tak odległej Grecji. Proboszcz parafii Zmartwychwstania Pańskiego ks. prot. Marek Ławreszuk przekazując serdeczne pozdrowienia Metropolicie Serafimowi prosił o przekazanie na jego ręce biskupiej Panagii. Ks. Marek, wyrażając wdzięczność swoja oraz swoich parafian podarował także krzyże napierśne członkom greckiej delegacji.

Cząsteczka Relikwii Cudotwórcy z Eginy pozostawiona została w parafii Zmartwychwstania Pańskiego. W niedalekiej przyszłości umieszczona zostanie w ikonie świętego, która stanie w nawie głównej świątyni.

 

 

Św. Nektariusz - Anastasios Kefalas - urodził się 1 października 1846 r. w Silivrii Frakijskiej, znajdującej się niedaleko od Konstantynopola, w ubogiej rodzinie Dimosa i Marii Kefalas. Młody Anastasios posiadał sześcioro rodzeństwa. Po ukończeniu czternastego roku życia opuścił dom rodziny i udał się do Konstantynopola w celu kontynuowania nauki. Żył w trudnych warunkach. Aby móc kształcić się wieczorami pracował w fabryce papierosów, gdzie wkładał do paczek spisane wcześniej na małych kawałkach papieru krótkie sentencje Świętych Ojców. W 1866 r., po ukończeniu nauki, święty udał się na wyspę Chios gdzie przez siedem lat pracował jako nauczyciel. W chwilach wolnych od pracy i codziennych obowiązków oddawał się ascezie i modlitwie. Po ukończeniu trzydziestego roku życia przyjął w miejscowym monasterze Świętych Ojców postrzyżyny mnisze otrzymując imię Łazarz. Następnie 15 stycznia 1877 r. przyjął święcenia diakońskie, podczas których otrzymał imię Nektariusz.

Dzięki pomocy patriarchy aleksandryjskiego w latach 1881 – 1885 kontynuował naukę na teologicznym fakultecie Uniwersytetu Ateńskiego. Po zakończeniu nauki udał się do Aleksandrii gdzie patriarcha Sofroniusz udzielił mu święceń kapłańskich i następnie wysłał do posługi przy cerkwi św. Mikołaja w Kairze. Św. Nektariusz w pełni oddał się swej kapłańskiej posłudze: organizował życie parafialne, odwiedzał chorych, organizował remonty licznych cerkwi. W uznaniu jego wiedzy i zdolności organizacyjnych został 15 stycznia 1889 r. wyświęcony na biskupa. Św. Nektariusz został mianowany metropolitą Pentapolis. Po roku biskup Nektariusz był zmuszony do opuszczenia swej katedry na skutek intryg miejscowego duchowieństwa. Energicznego i niezwykle zaradnego biskupa posądzono o chęć przejęcia patriarszego tronu. Latem 1890 r. św. Nektariusz został zmuszony do opuszczenia Egiptu.

Kolejne cztery lata były bardzo trudnym okresem życia dla świętego. Okryty złą sławą biskup otrzymał od Synodu Greckiej Cerkwi jedynie prawo głoszenia kazań. Pozostawiony nawet bez parafii biskup był praktycznie pozostawiony bez środków do życia. Sytuacja zmieniła się w 1894 r. gdy został mianowany wykładowcą jednej z ateńskich szkół teologicznych. Święty zajął się również wydawaniem publikacji, które uzyskały szeroki rozgłos. Zgodnie z relacjami współczesnych Nektariuszowi ludzi przez cały ten czas święty każdą wolną chwilę poświęcał modlitwie, szczególnie wieczory i noce. Skupiał wokół siebie wielu ludzi, których prowadził duchowo. W 1907 r. część kobiet, którymi opiekował się wyraziła chęć poświęcenia się życiu monastycznemu. Wydarzenie to zainspirowało świętego do założenia żeńskiego klasztoru. Po licznych poszukiwaniach odpowiedniego miejsca wybrał wyspę Egina. Monaster został poświęcony Trójcy Świętej. W 1908 r. św. Nektariusz zrezygnował z życia uniwersyteckiego i sam osiadł na Eginie gdzie poświęcił się organizowaniu monasteru i pracy nad kolejnymi publikacjami. Jeszcze za życia zyskał sławę cudotwórcy i jasnowidza, do którego udawały się rzesze wiernych z całej Grecji.

Św. Nektariusz zmarł w 1920 r. i został pochowany na terenie monasteru. Gdy po ponad ćwierć wieku otwarto jego grób, okazało się, że jego ciało nie uległo rozkładowi. Według świadków z grobu wydzielał się cudowny zapach. Jednak gdy relikwie przeniesiono 2 września 1953 r. z grobu do cerkwi okazało się, że z ciała pozostały jedynie kości. Sens tego zajścia wytłumaczył święty objawiając się jednemu młodzieńcowi. Zgodnie z jego słowami Bóg dopuścił do rozkładu relikwii, aby jego kości mogły rozprzestrzenić się po całym świecie, gdziekolwiek tylko będzie znajdować się poświęcona mu cerkiew. Obecnie święte relikwie znajdują się w monasterze Świętej Trójcy na Eginie. Kanonizacja św. Nektariusza odbyła się w Konstantynopolu w 20 kwietnia 1961 r.

protodiakon Wiaczesław Perek

fotoreportaż (kliknij tutaj)

 

życiorys św. Nektariusza za www.saki.pl